Kolano skoczka to tendinopatia (ang. patellar tendinopathy), czyli specyficzna choroba ścięgna, spowodowana sumującymi się mikrourazami z przeciążenia więzadła rzepki. Nie jest to zapalenie! Ścięgno rzepki rozciąga się pomiędzy dolnym końcem rzepki a piszczelą. W okolicy tuż poniżej rzepki występują mikroskopijne rozdarcia i uszkodzenia w ścięgnie.
Kolano skoczka to dolegliwość dotycząca często tenisistów, koszykarzy, siatkarzy i piłkarzy ręcznych w związku z gwałtownymi skurczami mięśni potrzebnymi do startu, skoków i szybkich zmian kierunku biegu podczas gry. Nienajlepsza elastyczność mięśnia czworogłowego, ścięgna podkolanowego i współistniejące patologie występujące w kończynie mogą wpłynąć na dodatkowe przeciążenie ścięgien i rozwój kolana skoczka.
Kolano
skoczka - objawy
• Ból więzadła w okolicy przyczepu do rzepki;
• Obrzęk
• Osłabienie i zaniki mięśnia czworogłowego uda (w zależności od fazy schorzenia).
• Dolegliwości bólowe mogą pojawiać się podczas schodzenia ze schodów oraz przy prostowaniu kolana.
Kolano
skoczka - stopnie choroby
1. Ból pojawia się wyłącznie podczas aktywności fizycznej;
2. Ból podczas rozgrzewki zanikający w czasie wysiłku właściwego ( po rozgrzaniu tkanek) i nawracający po zaprzestaniu aktywności;
3. Ból w czasie aktywności fizycznej o nasileniu uniemożliwiającym kontynuowanie treningu.
4. Ból ciągły.
Kolano
skoczka - leczenie
Najskuteczniejszą formą leczenia kolana skoczka jest profilaktyka. Każdy aktywny sportowiec powinien dbać o odpowiednią rozgrzewkę i regenerację powysiłkową z zachowaniem właściwych proporcji pomiędzy fazą pracy i odpoczynku. Dla osób aktywnych fizycznie ważna jest też odpowiednia dieta zapewniająca niezbędne dla właściwej regeneracji substraty odżywcze.
Pierwsze dwa stopnie choroby podlegają leczeniu zachowawczemu, które powinno być nadzorowane przez doświadczonego fizjoterapeutę. W tych fazach należy zadbać o właściwe wzmocnienie i uelastycznienie mięśnia czworogłowego uda, przystosowanie więzadła rzepki do obciążeń ekscentrycznych oraz o prawidłowy balans pomiędzy wszystkimi funkcyjnymi grupami mięśniowymi.
Stopnie 3 i 4 zwykle wymagają interwencji zabiegowej.
Entezopatia więzadła rzepki jest poważnym schorzeniem i jeśli zauważą państwo u siebie niepokojące objawy zachęcamy do kontaktu z naszym centrum w celu dokładnego rozpoznania stopnia zaawansowania i zaplanowania postępowania terapeutycznego.